Laatste dag van de testweek

Vandaag was de laatste dag van de testweek (ik tel de sportdag niet mee). Op de planning stonden Duits en biologie.

Biologie was echt supermakkelijk. Duits was iets wat ingewikkelder.

Share

Testweek dag 4 (bijna klaar…)

Vandaag was de vierde dag van de testweek. Geschiedenis en Nederlands stonden op het programma.

Geschiedenis had ik véél moeilijker verwacht, maar viel dus heel erg mee. Nederlands was leesvaardigheid en dus sowieso al te doen.

Share

Testweek dag 3

Vandaag was de derde dag van mijn testweek. Op het programma stonden Latijn en aardrijkskunde.

Latijn was helemaal niet ingewikkeld en aardrijkskunde viel heel erg mee. Gelukkig maar.

Share

Testweek dag 2

Vandaag stonden Engels en natuurkunde op het programma. Engels leek mij heel moeilijk, maar viel uiteindelijk héél erg mee. Natuurkunde was echter een stuk gecompliceerder, maar ik denk dat ik het wel goed heb gemaakt.

Share

Testweek dag 1

Vandaag was de eerste dag van mijn testweek. Op het programma stonden de testen voor Frans en voor wiskunde.

Wiskunde was heel erg simpel – over ontbinden in factoren
Frans was een stuk ingewikkelder – aangezien er veel moeilijke stof in stond.

Share

Ludieke week (dag 4)

De ludieke week van het Erasmus College is weer begonnen. In de ludieke week richt je je de hele week op één bepaald project. Vorig jaar koos ik het project Denksport en dit jaar heb ik gekozen voor het project Recycling.

Hier zaag ik nog wat planken voor het insectenhotel.

Tijd voor het inrichten van de insectenhotels. Ik vulde ‘m met takjes, stokjes, houtjes en veel meer. Ook maakte ik een vogelhuisje in mijn insectenhotel.

Dit waren de eerste insectenhotels. Die van mij staat als derde van links.

Toen hebben we de veilingtafel ingericht en hebben we de producten naar boven gebracht. Vanavond is de veiling voor het goede doel. Ik mag veilingmeester zijn! Supertof!

Share

Ludieke week (dag 2)

De ludieke week van het Erasmus College is weer begonnen. In de ludieke week richt je je de hele week op één bepaald project. Vorig jaar koos ik het project Denksport en dit jaar heb ik gekozen voor het project Recycling.

We begonnen meteen met een excursie naar het FabLab in de bibliotheek (Zoetermeer). Daar maakte ik een 3D model van enkele Amsterdamse grachtenpanden. Die gingen we daarna printen met een 3D-printer, maar mijn model kan ik pas donderdag ophalen. Wel kan ik mijn ontwerp laten zien, dat ik op de computer gemaakt had. (Zie foto)

Mijn ontwerp

Na het FabLab kregen we een lekker ijsje. Nadat we hadden gegeten gingen we weer terug naar school…

Daar maakte ik mijn krukje en mijn voetenbankje schoon. Want dit kan je natuurlijk nooit verkopen…

Share

Ludieke week (dag 1)

De ludieke week van het Erasmus College is weer begonnen. In de ludieke week richt je je de hele week op één bepaald project. Vorig jaar koos ik het project Denksport en dit jaar heb ik gekozen voor het project Recycling.

Meteen gingen we aan de slag. Ik maakte van hout en flessendoppen een kruk en een klein tafeltje/dienblad. (Zie foto).

Het krukje en het tafeltje/dienblad.

Nu nog even verder over het krukje. Ik had eerst een patroon voor de bovenkant uitgestippeld en vervolgens had ik de doppen opgeplakt met een lijmpistool.

De bovenkant is klaar!

Daarna waren de poten aan de beurt…

Het definitieve krukje

En toen maakte ik nog het tafeltje. Dat was een stuk makkelijker, aangezien ik ervaring had opgedaan tijdens het maken van het krukje.

Tot slot hebben een paar jongens en ik het tafeltje en het krukje afgemaakt. We smeerden voegsel tussen de doppen. Morgen maken doen we er nog vernis overheen en dan zijn die projecten klaar.

Share

Eerste prijs op het Literair Concours bij ons op school!

Gisteren ben ik eerste geworden in de categorie proza-onderbouw op het Literair Concours 2017 op mijn school. Het was heel erg leuk! Met mijn verhaal “Altijd maar haasten, altijd maar stress” had ik het thema tijd heel goed beschreven.

Het verhaal gaat over het jongetje Klaas. Klaas kan moeilijk opstaan en heeft moeite met plannen. Laat hij nu net een voodoo-poppetje hebben, geërfd van zijn oom. Zou die echt wensen kunnen vervullen?

Je kunt het verhaal zelf hieronder lezen. (© Stach Redeker 2017)

Altijd maar haasten, altijd maar stress

“Piep… piep… piep…”
Zo word ik elke morgen wakker van mijn digitale wekker.

Ook deze morgen werd ik gewekt door deze harde tonen. Ik drukte op SNOOZE en ik draaide me nog een keer om. Ik deed net mijn ogen dicht, toen mijn moeder van beneden riep: “Klaas! Hoe vaak heb ik niet gezegd dat je sneller moet opstaan? Hoe vaak heb ik je uit je bed moeten sleuren? Hoe vaak heb…”

En abrupt onderbrak ik haar zin. “Al minstens zestig keer, mam. Ik ben bezig!”

Ik duwde mijn deken opzij. Nog vijf minuten voordat de bus vertrekt. Nog vijf minuten om aan te kleden, te douchen en te ontbijten. “Laat dat ontbijten maar”, dacht ik. “Dat doe ik wel in de bus”.

Altijd maar haasten, altijd maar stress.

Ik trok mijn spijkerbroek aan, mijn hemd en mijn favoriete sweater. Voordat ik mijn kamer verliet, keek ik zoals gewoonlijk naar het altijd-booskijkende-voodoo-poppetje, dat ik van mijn oom had geërfd. Men beweerde dat het magische krachten zou bezitten. Het kon wensen vervullen, al geloofde ik dat niet.

In de keuken smeerde ik een boterham met pindakaas en snel rende ik naar de bus. Nog net op tijd kwam ik aan bij de halte en kon ik in de bus gaan zitten. Ik at mijn boterham met pindakaas. “Had ik maar kipfilet genomen”, dacht ik. Te laat. Ik was nooit eens op tijd.

Altijd maar haasten, altijd maar stress.

Ik leerde nog even voor mijn geschiedenisproefwerk. Het ging over Nicolas Flamel, een alchemist, lekker boeiend.

Toen ik ’s avonds, na een nog-veel-drukkere schooldag in mijn bed lag, had ik er genoeg van. Ik besefte toen nog niet dat de volgende uren beslissend waren voor het verloop van mijn leven, maar daarover later meer…

Dat voodoo-poppetje, die met zogenaamde ‘krachten’, mocht zijn dienst vandaag gaan bewijzen. Ik weet dat het stom klinkt, maar ik ging tegen hem praten.

Ik vroeg hem of hij ervoor kon zorgen dat de tijd stil kwam te staan. Nooit meer stress, nooit meer gehaast, het leek mij heerlijk. Geen proefwerken, geen vervelende moeders, geen tijd. Mijn ideale wereld.

Toen ik de volgende morgen wakker werd, dacht ik dat ik me had verslapen. Ik keek op mijn digitale wekker en ik zag, tot mijn verbazing, dat het kleine wekkertje na vier jaar trouwe dienst was bezweken. De teller liep niet meer. Moest ik geloven dat het 6:58 was? Of liep de wekker verkeerd? “Raar”, dacht ik.

“Mijn moeder zal woest zijn. Zeer waarschijnlijk staat ze nu te foeteren. Ach, vandaag heb ik een goede smoes”, stelde ik mezelf gerust.

Ik liep naar beneden. Mijn moeder lag in bed. Ik tikte haar aan. Ze reageerde niet. “Was ze dood?”, dat was het eerste dat mij te binnen schoot.

Toen merkte ik op dat haar horloge ook stil stond. 6:58. Dat kon toch geen toeval zijn?

En toen, voor het eerst die ochtend, begonnen mijn hersenen pas echt te werken…

Ik besefte dat ik vrij was! Geen stress en geen haast. Heerlijk! Ik liep naar buiten. De straat was koud, donker en verlaten. Ik zag een vogel in de lucht. Hij hing stil. “Ik wist niet dat vogels dat konden”, dacht ik.

Even later liep ik naar mijn favoriete speelplein. Ik zag niemand. Niemand om mee te spelen. De tijd stond stil, maar of ik er veel aan had…

Eenmaal thuisgekomen, deed ik mijn computer aan. Tijd voor een spelletje. Ik startte CounterStrike op en ik drukte meteen op MULTIPLAYER. De game laadde, maar er was niemand om mee te spelen. Wat kon ik in hemelsnaam doen?

“De tijd staat stil, maar ik leef door”, realiseerde ik me.

In de avond had ik er genoeg van. Weer sprak ik tot mijn voodoo-poppetje. Ik weet dat het gek klinkt, maar ik legde hem uit dat het stilzetten van de tijd ook veel nadelen had. Zou het ooit weer goedkomen?

Die nacht sliep ik nauwelijks.

De volgende morgen werd ik gewekt door het gebruikelijke “Piep… piep… piep…”. Deze keer was ik er blij mee. Ik zocht mijn voodoo-poppetje om hem te bedanken, maar ik vond hem niet.

Op dat moment viel mijn blik op een blaadje op de hoek van mijn bureau.

Het stilzetten van de tijd was een moeilijke betovering.
Het heeft letterlijk mijn leven gekost.
Ik heb een planner voor je gemaakt.
Hopelijk gebruik je hem goed.

Voodoo

Sindsdien plan ik alles zorgvuldig. Ik heb nu een stuk minder last van stress en haast. Eigenlijk heb ik nu bereikt wat ik wilde. Nooit meer haasten, nooit meer stress.

Share

Toneelstuk geschreven voor Nederlands

Voor Nederlands moest ik samen met een groepje een toneelstuk schrijven over zes hoofdstukken uit het boek “Mee met Aeneas”, van Imme Dros. Het was mijn taak om het script te schrijven. Wat is het mooi geworden…

JE KUNT HEM HIER LEZEN, MAAR JE KUNT HEM OOK GRATIS DOWNLOADEN 😀. DRUK MAAR OP DEZE LINK <=

AENEAS SCRIPT

ROLVERDELING
Verteller + Aeneas
Arion
Vader
Moeder
Persoon 1
Persoon 2 

SCRIPT
Scène 1

[Verteller komt op]
Verteller: Vreemd. Ik hoor geen muziek. Wat is er aan de hand?
[Verteller gaat af]
[Arion en vader komen op]

Arion: Vader, vader, vader! Er ligt stof op jouw lier!
Vader: Heb je het ervan af geveegd?
Arion: Ja vader. Maar waarom speelt en zingt u niet meer?
Vader: Ach zoon, wij zangers hebben nu niets te vertellen.
Arion: Maar vader, er gebeurt een hoop. We zijn in oorlog met de Grieken. Bestaan er daar geen liederen over?
Vader: Nee zoon, helemaal niet.
Moeder [Vanuit de coulissen]: Arion, Arion. Waar ben je? We moeten eten!
Arion: Ik kom zo moeder!
Arion [tegen vader]: Zullen wij samen een lied schrijven over deze situatie. Ik de tekst, jij de muziek.
Vader: Dat lijkt mij een goed idee.

[Arion en vader gaan af]

Scène 2

[Verteller komt op]
Verteller: En zo maakten Arion en zijn vader de plannen voor een prachtig lied. Twee uiteenlopende persoonlijkheden. Als dat maar goed gaat…
[Verteller gaat af]

[Vader en Arion komen op]
Vader: Arion, dat klinkt toch nergens naar! Dit kun je geen muziek noemen! Het is totaal niet op de maat van mijn ritme!
Arion: Dan is het misschien een beter idee als u het ritme op mijn tekst maakt, vader.
Vader: Ach wat. Ik ben hier de oudste. Ik heb hier het meeste verstand van. Dus ik heb de leiding.
Arion: Maar… [Kan zijn zin niet afmaken]
Vader: Geen gemaar! Je doet wat ik zeg!
[Er breekt een ruzie uit. Vader en Arion gaan naar de achtergrond, terwijl de verteller opkomt]

Verteller: Heb ik het niet voorspeld? Twee uiteenlopende persoonlijkheden. Kan niet goed gaan…
Vader [tegen verteller]: Ja, hoor eens even! Je verpest het hele toneelstuk met dat tussentijdse gebabbel van je. Daar betalen wij je niet voor!
Verteller: Maar het staat toch echt in het script [pakt het script en laat het zien].
Vader: Vooruit dan maar. Mogen wij wel weer verder?
Verteller: Tuurlijk.
[Verteller gaat af]

[Moeder komt op]
Moeder: Jongens. Is het nu afgelopen met het geruzie! Ik ben er klaar mee!
Arion: Mam. Hoe zouden wij anders een lied moeten maken?
Moeder: Kom maar mee, ik weet nog wel iets…
[Vader, moeder en Arion gaan al pratend af]

Scène 3

[Verteller komt oplopen]
Verteller: Het lied van Arion en zijn vader was een groot succes. Ze mochten zelfs op het paleis hun lied voordragen. Wat was het een feest, wat was het gezellig.
[Stilte]
Maar… toen gebeurde er iets vreemds
[Verteller loopt af]

[Persoon 1 komt oplopen]
Persoon 1: Wauw! Moet je dat zien [wijzend naar paard]
[Persoon 2 komt oplopen]
Persoon 2: Wel wis en waarachtig!
Persoon 1: Is dat een…
Persoon 2: Jep, dat is een paard.
Persoon 1: Een reusachtig paard.
Persoon 2: Mooi hè?
[Persoon 1 en persoon 2 gaan af. Arion en de verteller komen haastig oplopen]

Verteller: Het strand was verlaten. Geen Griek meer te zien. Alleen dus dat grote, houten paard. Als ik me niet vergis, halen de Trojanen op dit moment het paard de stad binnen.
[De verteller gaat af]

Arion: Ze had het voorspeld! De muur is gevallen. Vlug! Wie moet ik meenemen? Moet ik wel gaan? Of zal ik feesten?

[Vader en moeder komen oplopen]
Vader: Het feest is een groot succes, zoon! We moeten zingen. De opbrengsten zullen geweldig zijn!
Arion: Nu niet vader. U moet mij geloven. Moeder, komt u ook mee, alstublieft.
Vader: Maar zoon. Het is feest!
Arion: Geloof me, vader.
[Vader, moeder en Arion gaan af]

Scène 4

[De verteller komt oplopen, samen met vader, moeder en Arion. Aeneas is nergens te bekennen]
[Vader, moeder en Arion gaan achter op het podium zitten en zeggen niets. De verteller komt naar voren]

Verteller: Het uur der waarheid is gekomen. Arion, zijn vader en zijn moeder zitten samen met Aeneas in het vluchthuisje. Wacht even. Waar in hemelsnaam is Aeneas gebleven?
[De verteller loopt af]
[De verteller komt weer op, maar deze keer speelt hij Aeneas]
Aeneas; verteller: Hoi jongens, hier ben ik hoor.
[Arion, vader en moeder kijken verbaast. Daarna maken ze plaats voor Aeneas]
Vader: Goed meneer de prins, wat is het plan?
Aeneas: Ik stel voor dat we via deze geheime gang Troje ontvluchten. Ik heb een bericht van de goden ontvangen. Kan niet missen. IK moet een nieuw Troje stichten!
Moeder: Nou, dat lijkt mij helder. Waar wachten we op?
[Aeneas, vader, moeder en Arion gaan af]

Scène 5

[Aeneas, vader, moeder en Arion strompelen met gezwinde spoed het podium op. Daarna gaan ze uitgeput zitten]
Arion: Het duurt lang.
Vader: Het is zwaar.
Moeder: Het heeft geen zin.
Aeneas: Niet zo zeuren. We zullen toch moeten. Wij zijn voorbestemd om een nieuw Troje te stichten.
[Stilte]
Arion: Misschien kunnen we elkaar verhalen vertellen. Zoals wij zangers dat altijd doen.
Vader: Puik plan, mijn zoon.
Aeneas: Goed. Ik vind het wel interessant om te weten hoe jullie uit Troje zijn ontsnapt.
Moeder begint: Het begon allemaal….
[Het wordt stil]

[Arion wijst] Arion: Kijk! Ons Troje staat in brand!
Aeneas: Vreselijk. Gelukkig hebben wij de Penaten kunnen redden.
Vader: Zeg dat wel, anders waren we hopeloos geweest.
Moeder: Laten we gaan slapen. Morgen hebben we een lange dag voor ons staan.
[Vader, moeder, Arion en Aeneas gaan liggen]

Scène 6

[Aeneas staat op en loopt naar voren]
Aeneas: Ik kreeg weer een visioen. Jupiter vertelde me dat ik de Penaten een nieuw onderkomen moet gaan bezorgen. Dat gaat gebeuren! Nooit zal ik aan de wil van de goden twijfelen. Op dit moment verlaten de Grieken de kust van Troje. Morgen staat de wind goed en kunnen we vast schepen gaan bouwen. Ik geloof in je, Jupiter….

Einde

JE KUNT HEM HIER LEZEN, MAAR JE KUNT HEM OOK GRATIS DOWNLOADEN 😀. DRUK MAAR OP DEZE LINK <=

Share