Recensie Museum Volkenkunde

Leestijd: 2 minuten

Weinig nieuws de afgelopen tijd. Geniet daarom van een recensie over Museum Volkenkunde, geschreven voor het vak CKV en gebaseerd op mijn bezoek in de ludieke week.

Recensie van de activiteiten in Museum Volkenkunde, Leiden door Stach Redeker, V4c. Bezocht op 8 mei ‘19 tijdens de ludieke week van het Erasmus College.

Het Museum Volkenkunde is een rijksmuseum in Leiden. De collectie bestaat uit een groot aantal voorwerpen uit landen zoals: Afrika, Groenland, China, Indonesië, Japan, Korea, Latijns-Amerika, Noord-Amerika, Oceanië, Zuidwest-, Zuid-, Centraal en Zuidoost-Azië. Tijdens ons bezoek kregen we een rondleiding door de tentoonstelling over Oceanië.

De rondleiding werd gegeven door een Nederlander met een buitenlandse migratieachtergrond (generatie onbekend). Heel veel mensen in het museum komen oorspronkelijk uit het buitenland. Dit vind ik persoonlijk erg goed, omdat voor je de tentoonstelling ingaat, je al het gevoel van een multiculturele samenleving krijgt. Deze visie komt absoluut terug in de tentoonstelling en de manier van rondleiden: met veel enthousiasme vertelt de gids je de verschillen en de overeenkomsten tussen Nederland en Oceanië.

De museumstukken zijn niet geweldig. Het zijn gebruiksvoorwerpen die op een degelijke manier zijn uitgespreid over de beschikbare ruimte. Na een paar minuten was het al duidelijk: het gaat hier niet om de vormgeving, maar om het verhaal dat een object vertelt. Die verhalen waren behoorlijk interessant. De gids vertelde ons over een knots, die tijdens welkomstceremonies, voor de voeten van een vreemdeling werd gegooid. Op de waaromvraag had hij een kort en duidelijk antwoord: “Je geeft je vijand toch geen wapen?”

Binnen één uur leerden we nog veel meer over de tradities en gewoontes van de bewoners van Oceanië. We werden door de gids goed bij het verhaal betrokken, maar kennelijk hadden we het ultieme gevoel van “in een cultuur gezogen te worden” nog niet bereikt. Een workshop haka – en daar had ik zin in (not) – zou het gevoel nog eens extra versterken.

Voor we met onze ogen konden knipperen, stonden we voor een schreeuwende leraar op een dansvloer. Hij legde ons uit dat de haka een ceremoniële dans is, die vooral door de Maori’s wordt gedanst. We moesten hem écht gaan dansen én zingen. “Nee” was geen optie.

Met een tekst waar niemand iets van begreep en een dans die zelfs voor ADHD’ers nog te druk is, eindigde mijn museumbezoek in een domper. Jammer, maar die laatste “ervaring” was net iets teveel van het goede.

“Na een paar minuten was het al duidelijk: het gaat hier niet om de vormgeving, maar om het verhaal dat een object vertelt.”

Share

Release Weblog van Stach versie 5.2 – “Meer Stach, minder shit”

Leestijd: < 1 minuut

Vandaag lanceer ik de nieuwste versie van Weblog van Stach. Dit is versie 5.2 en ik noem hem “Meer Stach, minder shit“.

Meer Stach, minder shit” focust vooral op de essentie van de website. Om de site persoonlijker te maken, zijn bijvoorbeeld de onpersoonlijke foto’s van elektronica in de header vervangen door één foto van mezelf. Weliswaar met elektronica erbij, maar dat blijft mijn passie 😉.

Verder heeft de pagina “About” en flinke upgrade gekregen. Sinds het begin van Weblog van Stach is deze pagina nauwelijks veranderd. Inmiddels was deze pagina verouderd en was dus aan vervanging toe. In het nieuwe ontwerp ligt de focus vooral op het visueel overbrengen van informatie met behulp van meer foto’s en kleinere stukjes tekst.

Tot slot is de site weer iets sneller geworden, vanwege een nieuwe optimalisatieprocedure.

10-5-2019 – Weblog van Stach 5.2 – Meer Stach, minder shit

Share

Leiden dag 3

Leestijd: 2 minuten

Woensdag was de derde en laatste dag van mijn werkweek. Op maandag, dinsdag en woensdag reis ik samen met mijn klas naar Leiden en ondernemen we leuke activiteiten.

De dag begon laat, om 12:00. Ik ging eerst naar de Pieterskerk. Dat is een oude kerk in het centrum van Leiden. De rondleiding was best interessant, maar wel langdradig. Voor de rondleiding klommen we ook nog even naar boven, om te genieten van dit mooie uitzicht:

Uitzicht vanaf de Pieterskerk in Leiden

Na het kerkbezoek regende het behoorlijk. Samen met een vriend liep ik alvast naar het Museum Volkenkunde. Bij het museum aten we onze lunch.

Aardige mensen daar trouwens. We zaten eerst buiten onder een afdakje, maar een medewerker met lunchpauze meldde ons dat we best binnen mochten eten.

Even later was ook de rest van de klas in het museum. We begonnen met een rondleiding door de Oceanië-tentoonstelling. De rondleiding was best interessant, maar er werden vrij veel vragen aan het publiek gesteld. Persoonlijk vind ik dit irritant, omdat ik juist nieuwe informatie wil horen en niet informatie die we, kennelijk, al weten.

Daarna kregen we een workshop haka.

Wat? Haka?

Dat is een traditionele dans van de Maori’s uit Nieuw-Zeeland. Je hebt hem allicht een keer gezien bij een rugbywedstrijd.

Maar goed, een workshop haka dus. Ik had er helemaal geen zin, want ik heb een hekel aan dansen. Gelukkig was de workshop na één uur al afgelopen.

Daarna dineerden we in een Italiaans restaurant. Ondanks dat we de pizza’s die we wilden eten al drie dagen van tevoren hadden opgegeven, moesten we nog steeds meer dan één uur wachten op eten. Toen het eten werd opgediend, gebeurde dit ook nog eens verspreid over dertig minuten.

De pizza zelf was niet de lekkerste pizza die ik ooit heb gegeten, maar ook niet de vieste.

Al met al heb ik een prima tijd gehad in het mooie Leiden!

Share

Leiden dag 2

Leestijd: 2 minuten

Vandaag was de tweede dag van mijn werkweek in Leiden. Op maandag, dinsdag en woensdag reis ik samen met mijn klas naar Leiden en ondernemen we leuke activiteiten.

We begonnen de dag met een bezoek aan de Oude Sterrenwacht. We kregen een rondleiding van een student. Ik kon de rondleiding goed volgen en vond het bezoek aan de sterrenwacht erg interessant. Het was jammer dat we, omdat het licht en bewolkt was, geen sterren konden zien. Maar, dát is een legitieme reden om nog eens terug te komen 😉…

De stoel die je hierboven ziet, staat in één van de koepels van de sterrenwacht. Het is een observatiestoel waar Einstein himself op heeft gezeten.

En toen was het tijd voor lunch. Tijdens de regen. Lang leve de inklapbare paraplu. Een frikandelbroodje gaat er natuurlijk altijd wel in.

Na de lunch gingen we roeien. Daar had ik helemaal geen zin in. 

Met ze vieren ging je in een smalle wedstrijdboot het water op. Onder leiding van een aanvoerder roeiden we heen en terug op de rivier. Daarna (lekker laat) perfectioneerden we onze techniek in de sportschool. Tot slot brachten we de alle geleerde dingen in de praktijk door het in een stilstaande boot te proberen (lekker zinloos).

Ondanks dat het miezerde, vond ik het toch een leuke ervaring. Zeker interessanter dan dat ik het van tevoren had ingeschat.

Na het roeien was er bier… grapje… het is limonade.

En ook vandaag weer (te)veel bewogen…
Share

Leiden dag 1

Leestijd: < 1 minuut

Gisteren was de eerste dag van mijn werkweek in Leiden. Op maandag, dinsdag en woensdag reis ik samen met mijn klas naar Leiden en ondernemen we leuke activiteiten.

De eerste dag was meteen al behoorlijk zwaar. We begonnen met een historische puzzeltocht. Ik was teamleider van mijn groepje en we schoten door alle vragen heen. We waren zélfs eerder klaar dan de andere klas, die een kwartier eerder was begonnen.

De lunch vond plaats in het café van de universiteit van Leiden.

Na de puzzeltocht namen we een kijkje in de Hortus Botanicus. We kregen een rondleiding van een enthousiaste gids met een goed verhaal. Al met al een zeer leuke en geslaagde dag!

Flink wat bewogen vandaag…
Share