IJsland 2019

Leestijd: 2 minuten

Een selfie tijdens een gletserwandeling

Deze zomervakantie maakte ik een reis door het prachtige IJsland. Het was geweldig: vulkanen, thermische velden, gletsjers, watervallen, geisers en nog veel meer…

(c) Stach Redeker

Voor ik in het vliegtuig stapte, gaf ik mezelf een fotografiedoel mee: probeer IJsland te vatten in niet meer, en niet minder dan vijftig foto’s. Meer dan 1300 foto’s (gemiddeld maak ik per compositie zo’n 2-3 foto’s) zijn uiteindelijk teruggebracht naar een mooie selectie. Onderaan deze blogpost vind je het eindresultaat.

(c) Stach Redeker

Ik leid aan keuzestress, omdat ik geen idee heb welke foto ik het allermooist vind. Op dit moment twijfel ik tussen drie foto’s: het berglandschap (tweede foto van deze post), het sulfaatveld (derde foto) en het gletsjerijs (hieronder). Welke is jouw favoriet?

(c) Stach Redeker

Welke foto je ook kiest, IJsland blijft een prachtig land. Al is de vraag voor hoe lang. Klimaatverandering heeft een zichtbare impact op het wonderbaarlijke landschap. Zo werd er één week geleden een monument opgericht voor een verdwenen gletsjer. Ik denk niet dat we de klimaatverandering nog kunnen stoppen. Daar is het al te laat voor, dus grijp je kans en bezoek IJsland!

(c) Stach Redeker

Ik zal afsluiten met een anekdote: het is bijna onmogelijk om papegaaiduikers te fotograferen. De bovenstaande foto is gemaakt met een 300mm telelens. De foto is vervolgens lichtelijk bijgesneden om een fatsoenlijk beeld te krijgen. In totaal deed ik tweehonderd pogingen om de kleine beestjes te fotograferen. Dit was de beste…

Share

Roofvogelshow

Leestijd: 1 minuut

Altijd gaaf: een roofvogelshow in Zoetermeer. Tijd om mijn camera van de plank te pakken en wat toffe foto’s te maken.

De foto hierboven vind ik het beste gelukt. Fototechnisch is hij natuurlijk niet geweldig, maar hij vertelt wel een (bijzonder) verhaal. Er zit ook emotie in. Dat is iets wat ik moeilijk vind om vast te leggen in foto’s.

Tot slot: wat vind je van de compositie?

Dat waren alle foto’s. Welke vind jij de mooiste?

Share

#72 Dit apparaat vult AUTOMATISCH wachtwoorden in!?

Leestijd: 5 minuten

Je bent je wachtwoord vergeten. Wie maakt het niet mee?
Vandaag presenteer ik een revolutionair idee: ik heb een Arduino Pro Micro geprogrammeerd als automatische wachtwoordinvoermachine. Dit handige dingetje vult automatisch je gebruikersnaam en wachtwoord in, bij welke site je maar wil. Het mooiste: de kostprijs is drie euro!

In deze video bespreek ik uitgebreid het idee, de voor- en nadelen en de code (DuckyScript). Ging het allemaal te snel? Geen zorgen. Je kunt het allemaal teruglezen, inclusief een supertip over het nóg veiliger maken van je wachtwoorden met de Arduino Pro Micro, in de blogpost op Weblog van Stach.

Zo werkt het

Het is best ingewikkeld om van een Arduino-apparaat commando’s naar je computer te sturen. Windows scant ieder “opslag”-USB-apparaat. Reken maar niet dat je scripts worden toegestaan door Windows.

De Arduino Pro Micro is hiervoor de perfecte oplossing. Je kunt de Pro Micro programmeren als toetsenbord. Een toetsenbord wordt door Windows altijd vertrouwd. Windows maakt geen onderscheid in wat het toetsenbord bedient: een mens of een microcontroller.

Nu je dit principe weet, kun je hier handig gebruik van maken. Alles wat met een toetsenbord normaal vijftien minuten kost, kan nu in enkele seconden!

Benodigdheden

  1. Arduino Pro Micro
    Amazon DE (7,99 EUR)
    Gearbest (7,35 USD + verzendkosten)
    Aliexpress (2,60 EUR + verzendkosten)
  2. Een USB-kabel om met de Pro Micro te communiceren
    (Deze heb je waarschijnlijk al thuis liggen.)
De Arduino Nano lijkt misschien op de Arduino Pro Micro, maar ze zijn niet hetzelfde. Het is belangrijk dat je een Pro Micro gebruikt, anders werkt het niet.

Stappenplan

  1. Schrijf de opdracht die je wil uitvoeren in DuckyScript. Dit is de makkelijkste programmeertaal die ik ooit heb gezien. In vijftien minuten kun je het leren. Bekijk hier een lijstje met een aantal mogelijke commando’s. In principe geldt dat alles wat met een toetsenbord mogelijk is, je ook met de Pro Micro kunt doen.
  2. Converteer het DuckyScript naar C++ (dat kan de Arduino IDE begrijpen). Voor deze stap gebruik je een gratis tool. Die tool vind je hier.
  3. Verbind de Arduino met de computer.
  4. Start de Arduino IDE op.
  5. Kopieer de code die je hebt verkregen bij stap 2 en plak deze in de Arduino IDE.
  6. Selecteer het juiste board (Arduino Pro Micro of Arduino Leonardo) en de COM-port waarop je de Arduino hebt aangesloten.
  7. Upload de code naar de Arduino.

Gefeliciteerd! Je hebt je eerste USB Rubber Ducky gemaakt!

De mogelijkheden met een Pro Micro zijn eindeloos!

Voorbeeldcodes

Hieronder vind je enkele voorbeeldcodes die ik zelf heb geschreven. Deze codes zijn ongevaarlijk. Probeer ze gerust uit! Je kunt ze meteen in de Arduino IDE plakken.

Automatisch invoeren van een gebruikersnaam en wachtwoord bij een inlogprocedure die uit twee stappen bestaat. Hier is het gebruik van ENTER dus nodig. Dit kun je gebruiken bij onder andere Magister en Gmail.

Deze code gebruik je als een TAB genoeg is om naar het volgende invoerveld te “springen”.

Deze is ook erg leuk…

En verder?

Je kunt heel veel meer doen met een Pro Micro. Bekijk hier een lijstje met andere scrips. Het gebruik van deze codes is op eigen risico.

In de video leg ik uit waarom het niet veilig is deze manier van aanmelden te gebruiken. Toch bestaat er een manier om met een Pro Micro een extra beveiligingslaag aan je wachtwoorden toe te voegen:

Deze code plakt “=Qg>?>N5eyx@^K~’k`|yM78]y\Y/” en drukt dan op ENTER. Gebruik deze code als volgt:

  1. Typ normaal je gebruikersnaam in.
  2. Typ normaal je wachtwoord in.
  3. Maar… het wachtwoord dat je zojuist hebt ingetypt, is niet je echte wachtwoord. Je echte wachtwoord is: ingetypt wachtwoord + random string.
  4. Om het wachtwoord compleet te maken, plug je de Pro Micro in.
De random 28 tekens zorgen voor een onkraakbaar wachtwoord!

Leuk om te weten

  1. Je kunt nu grote lappen tekst in enkele seconden typen.
  2. De output van de Arduino Pro Micro is niet door een hardware keylogger te onderscheppen.
  3. Voor de meeste softwarematige keyloggers gaat de Pro Micro ook te snel.
Share

Release Weblog van Stach versie 5.2.2 – “Bij de tijd”

Leestijd: 2 minuten

Vandaag lanceer ik de nieuwste versie van Weblog van Stach. Dit is versie 5.2.2 en ik noem hem “Bij de tijd“.

Een korte tijd geleden las ik een artikel over een of ander onbelangrijk onderwerp. Ik vond het niet interessant, maar wilde het toch graag uitlezen. Na vijf minuten kwam ik erachter dat ik niet eens op tien procent van het artikel was. Ik dacht: dat nooit meer!

Bij de tijd” focust vooral op het gebruiksgemak van de website. Er zijn twee grote wijzigingen doorgevoerd aan de interface:

  1. Bij elk artikel is de leestijd toegevoegd. De eerste regel van een blogpost gebruik ik om je te vertellen hoe lang je ongeveer over het lezen zult doen. De indicatietijd is gebaseerd op een leestempo van 250 woorden per minuut. Dit is het gemiddelde leestempo van een volwassene.
  2. Op een groot deel van de pagina’s is een vooruitgangsbalk toegevoegd. Deze balk laat je in het rood zien hoeveel je van de pagina hebt bekeken. Eventuele reacties tellen niet mee. De balk is te zien op berichtpagina’s, zoals deze, en op standaardpagina’s, bijvoorbeeld deze. De balk is niet te zien op verzamelpagina’s, zoals de homepage. Tot slot werkt de balk op ieder device en in ieder browser.

Versie 5.2.2 repareerde ook enkele bugs en verwijderde vijf onnodige plugins.

26-6-2019 – Weblog van Stach 5.2.2 – Bij de tijd

Share

Amsterdamse waterleidingduinen

Leestijd: 1 minuut

Gisteren ben ik samen met mijn vader, moeder en broertje naar de Amsterdamse waterleidingduinen geweest. Dat is een groot natuurgebied bij – je raadt het al – Amsterdam.

Met mijn camera op zak was ik er klaar voor. Er schenen herten te lopen. We hadden onze auto nog niet geparkeerd, en er stond er al eentje voor onze neus op de parkeerplaats. Gaaf!

Het is een erg mooi natuurgebied. Absoluut een aanrader voor wandelaars, fotografen en dierenliefhebbers. Bekijk hieronder alle foto’s van de geslaagde avond.

Share

Recensie Museum Volkenkunde

Leestijd: 2 minuten

Weinig nieuws de afgelopen tijd. Geniet daarom van een recensie over Museum Volkenkunde, geschreven voor het vak CKV en gebaseerd op mijn bezoek in de ludieke week.

Recensie van de activiteiten in Museum Volkenkunde, Leiden door Stach Redeker, V4c. Bezocht op 8 mei ‘19 tijdens de ludieke week van het Erasmus College.

Het Museum Volkenkunde is een rijksmuseum in Leiden. De collectie bestaat uit een groot aantal voorwerpen uit landen zoals: Afrika, Groenland, China, Indonesië, Japan, Korea, Latijns-Amerika, Noord-Amerika, Oceanië, Zuidwest-, Zuid-, Centraal en Zuidoost-Azië. Tijdens ons bezoek kregen we een rondleiding door de tentoonstelling over Oceanië.

De rondleiding werd gegeven door een Nederlander met een buitenlandse migratieachtergrond (generatie onbekend). Heel veel mensen in het museum komen oorspronkelijk uit het buitenland. Dit vind ik persoonlijk erg goed, omdat voor je de tentoonstelling ingaat, je al het gevoel van een multiculturele samenleving krijgt. Deze visie komt absoluut terug in de tentoonstelling en de manier van rondleiden: met veel enthousiasme vertelt de gids je de verschillen en de overeenkomsten tussen Nederland en Oceanië.

De museumstukken zijn niet geweldig. Het zijn gebruiksvoorwerpen die op een degelijke manier zijn uitgespreid over de beschikbare ruimte. Na een paar minuten was het al duidelijk: het gaat hier niet om de vormgeving, maar om het verhaal dat een object vertelt. Die verhalen waren behoorlijk interessant. De gids vertelde ons over een knots, die tijdens welkomstceremonies, voor de voeten van een vreemdeling werd gegooid. Op de waaromvraag had hij een kort en duidelijk antwoord: “Je geeft je vijand toch geen wapen?”

Binnen één uur leerden we nog veel meer over de tradities en gewoontes van de bewoners van Oceanië. We werden door de gids goed bij het verhaal betrokken, maar kennelijk hadden we het ultieme gevoel van “in een cultuur gezogen te worden” nog niet bereikt. Een workshop haka – en daar had ik zin in (not) – zou het gevoel nog eens extra versterken.

Voor we met onze ogen konden knipperen, stonden we voor een schreeuwende leraar op een dansvloer. Hij legde ons uit dat de haka een ceremoniële dans is, die vooral door de Maori’s wordt gedanst. We moesten hem écht gaan dansen én zingen. “Nee” was geen optie.

Met een tekst waar niemand iets van begreep en een dans die zelfs voor ADHD’ers nog te druk is, eindigde mijn museumbezoek in een domper. Jammer, maar die laatste “ervaring” was net iets teveel van het goede.

“Na een paar minuten was het al duidelijk: het gaat hier niet om de vormgeving, maar om het verhaal dat een object vertelt.”

Share

Release Weblog van Stach versie 5.2 – “Meer Stach, minder shit”

Leestijd: 1 minuut

Vandaag lanceer ik de nieuwste versie van Weblog van Stach. Dit is versie 5.2 en ik noem hem “Meer Stach, minder shit“.

Meer Stach, minder shit” focust vooral op de essentie van de website. Om de site persoonlijker te maken, zijn bijvoorbeeld de onpersoonlijke foto’s van elektronica in de header vervangen door één foto van mezelf. Weliswaar met elektronica erbij, maar dat blijft mijn passie 😉.

Verder heeft de pagina “About” en flinke upgrade gekregen. Sinds het begin van Weblog van Stach is deze pagina nauwelijks veranderd. Inmiddels was deze pagina verouderd en was dus aan vervanging toe. In het nieuwe ontwerp ligt de focus vooral op het visueel overbrengen van informatie met behulp van meer foto’s en kleinere stukjes tekst.

Tot slot is de site weer iets sneller geworden, vanwege een nieuwe optimalisatieprocedure.

10-5-2019 – Weblog van Stach 5.2 – Meer Stach, minder shit

Share

Leiden dag 3

Leestijd: 2 minuten

Woensdag was de derde en laatste dag van mijn werkweek. Op maandag, dinsdag en woensdag reis ik samen met mijn klas naar Leiden en ondernemen we leuke activiteiten.

De dag begon laat, om 12:00. Ik ging eerst naar de Pieterskerk. Dat is een oude kerk in het centrum van Leiden. De rondleiding was best interessant, maar wel langdradig. Voor de rondleiding klommen we ook nog even naar boven, om te genieten van dit mooie uitzicht:

Uitzicht vanaf de Pieterskerk in Leiden

Na het kerkbezoek regende het behoorlijk. Samen met een vriend liep ik alvast naar het Museum Volkenkunde. Bij het museum aten we onze lunch.

Aardige mensen daar trouwens. We zaten eerst buiten onder een afdakje, maar een medewerker met lunchpauze meldde ons dat we best binnen mochten eten.

Even later was ook de rest van de klas in het museum. We begonnen met een rondleiding door de Oceanië-tentoonstelling. De rondleiding was best interessant, maar er werden vrij veel vragen aan het publiek gesteld. Persoonlijk vind ik dit irritant, omdat ik juist nieuwe informatie wil horen en niet informatie die we, kennelijk, al weten.

Daarna kregen we een workshop haka.

Wat? Haka?

Dat is een traditionele dans van de Maori’s uit Nieuw-Zeeland. Je hebt hem allicht een keer gezien bij een rugbywedstrijd.

Maar goed, een workshop haka dus. Ik had er helemaal geen zin, want ik heb een hekel aan dansen. Gelukkig was de workshop na één uur al afgelopen.

Daarna dineerden we in een Italiaans restaurant. Ondanks dat we de pizza’s die we wilden eten al drie dagen van tevoren hadden opgegeven, moesten we nog steeds meer dan één uur wachten op eten. Toen het eten werd opgediend, gebeurde dit ook nog eens verspreid over dertig minuten.

De pizza zelf was niet de lekkerste pizza die ik ooit heb gegeten, maar ook niet de vieste.

Al met al heb ik een prima tijd gehad in het mooie Leiden!

Share

Leiden dag 2

Leestijd: 2 minuten

Vandaag was de tweede dag van mijn werkweek in Leiden. Op maandag, dinsdag en woensdag reis ik samen met mijn klas naar Leiden en ondernemen we leuke activiteiten.

We begonnen de dag met een bezoek aan de Oude Sterrenwacht. We kregen een rondleiding van een student. Ik kon de rondleiding goed volgen en vond het bezoek aan de sterrenwacht erg interessant. Het was jammer dat we, omdat het licht en bewolkt was, geen sterren konden zien. Maar, dát is een legitieme reden om nog eens terug te komen 😉…

De stoel die je hierboven ziet, staat in één van de koepels van de sterrenwacht. Het is een observatiestoel waar Einstein himself op heeft gezeten.

En toen was het tijd voor lunch. Tijdens de regen. Lang leve de inklapbare paraplu. Een frikandelbroodje gaat er natuurlijk altijd wel in.

Na de lunch gingen we roeien. Daar had ik helemaal geen zin in. 

Met ze vieren ging je in een smalle wedstrijdboot het water op. Onder leiding van een aanvoerder roeiden we heen en terug op de rivier. Daarna (lekker laat) perfectioneerden we onze techniek in de sportschool. Tot slot brachten we de alle geleerde dingen in de praktijk door het in een stilstaande boot te proberen (lekker zinloos).

Ondanks dat het miezerde, vond ik het toch een leuke ervaring. Zeker interessanter dan dat ik het van tevoren had ingeschat.

Na het roeien was er bier… grapje… het is limonade.

En ook vandaag weer (te)veel bewogen…
Share