Het kan dus wel! – column #11

Leestijd: 2 minuten

Vorige week schreef ik over ergernissen bij de douane. Een oplettende lezer merkte op dat ik eigenlijk praatte over de ‘security check‘. In deze column zal ik braaf het beestje bij de naam noemen, al heb ik een hekel aan Engelse invloeden in het Nederlands

Twee dagen geleden vloog ik met het vliegtuig vanuit Reykjavik naar Amsterdam. Ik was voorbereid op het ergste: zeven bakjes, immens lange wachttijden en veel boze securitymedewerkers. Spoiler alert: het verliep anders dan gedacht.

Het begon met de beruchte bakjes. Deze keer had ik er drie nodig. Dat vind ik niet veel, gezien het feit dat ik reis met een kleine koffer, cameratas, en een laptop.

Het tweede positive punt: geen enkel bakje belandde op het ‘mogelijk gevaarlijk’-spoor. Geen gerommel in mijn tassen, geen fouillering,  geen gezeik.

De totale tijd?

Minder dan tien minuten.

Het kan dus wel!

Mijn vliegreis verliep steeds beter: in plaats van één klein, miezerig glaasje cola kreeg ik die dag maar liefst één heel blikje. Gratis en voor niets. En een uur laten kwamen de stewardessen ook nog eens langs met ‘free Icelandic water‘.

Het enige puntje van kritiek: je wordt slecht geïnformeerd. Er bleek een ‘technisch mankement’ te zijn dat heftig genoeg was om het taxiën af te breken en weer naar de luchthaven te rijden. Om vervolgens iets minder dan één uur stil te staan. Toen het was opgelost, werd nooit verteld wat voor ‘mankement’ het was. Een beetje transparantie naar je reizigers kan toch geen kwaad?


Stach Redeker is in het dagelijks leven student, lifehacker en blogger. Geïnspireerd door de lessen Nederlands en door een artikel van Schrijverspunt schrijft hij elke week een column over (super)kleine ergernissen in de samenleving.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *