Irritante enquêtes – column #23

Leestijd: 2 minuten

Drie weken geleden gaf ik op school aan deel te willen nemen aan een groot stressonderzoek van de Universiteit van Amsterdam. “We sturen je zo’n drie keer een mailtje met een vragenlijst en de korte enquêtes duren maar één minuutje hoor…”

Inmiddels zit ik op tien mailtjes, en als je even geen tijd hebt om een vragenlijst in te vullen, sturen ze je anderhalf uur later een herinneringsmailtje. Super irritant.

Maar… alles voor het onderzoek. Toch?

De vragen zijn WAAR-DE-LOOS. “Heb je tijdens het leren aan wiskunde nagedacht over je toekomst?”

Helemaal niet.

“Oké. Hoe prettig waren die gedachtes?”

Werkelijk waar: deze enquêtes zijn onnuttig en onnodig, maar dat is niet het enige waar ik me aan erger. Ik begin het zinnetje “Vul dit even in, kost maar vijf minuutjes!” echt te haten. De vragenlijst is namelijk nooit klaar in ‘vijf minuutjes’. Bij dit soort enquêtes ben je regelmatig twintig minuten bezig.

Helaas zijn de enquêtes van het stressonderzoek niet de enige vragenlijsten die ik binnenkrijg. De mens lijkt de traditionele enquête te hebben herontdekt: een vragenlijst voor een profielwerkstuk over sportblessures (nooit gehad) of een onderzoek naar het online shoppen met als laatste vraag: “Vind je het jammer dat veel winkels failliet gaan?” Alsof iedereen spontaan sentimenteel zou moeten worden en meteen naar de kruidenier op de hoek moet rennen om twaalf worsten te kopen…


Stach Redeker is in het dagelijks leven student, lifehacker en blogger. Geïnspireerd door de lessen Nederlands en door een artikel van Schrijverspunt schrijft hij elke week een column over (super)kleine ergernissen in de samenleving.

Share

2 antwoorden op “Irritante enquêtes – column #23”

  1. Zou de stress-enquête niet expres vsel te lang zijn? Dat je er dus stress van krijgt?

    En zouden ze niet expres veel mailtjes sturen om je stress te geven?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *