Lid van een groepsapp? Wees to-the-point! – column #16

Leestijd: 2 minuten

*pling*
Het is jouw telefoon. Kijk nou ff…

*pling*
Harry heeft een feestje bij Annelot van de tennis. Supergezellig, toch?

*pling*
En dat moet natuurlijk even gedeeld worden. Het liefst in een groepsapp met *pling* zoveel *pling* mogelijk *pling* mensen.

*pling*

Goed, je snapt het idee en je hebt het vast wel eens meegemaakt: de groepsapp, waarvan jij dacht dat ‘ie alleen voor uiterst belangrijke werk-/familie-/schoolzaken zou worden gebruikt, stroomt vol met nutteloze berichten. Je kijkt op je mobiel en je ziet, tot je grote schrik, dat je meer dan honderd berichten hebt gemist!

Herkenbaar?

Mooi. Dan zitten we op hetzelfde spoor.

Er vindt een gigantische verschuiving plaats in de functie van groepsapps. Tegenwoordig willen mensen alles delen. “Kijk mij eens cool zijn met deze fantastische cocktail!” in plaats van “Weet iemand waar ik de notulen kan vinden van de vorige vergadering?” is de nieuwe standaard.

Begrijp me niet verkeerd, het is natuurlijk heel leuk voor Marieke van de administratie dat ze met een cocktail op het terras zit, maar de andere vijftig deelnemers van de groep hebben er helemaal niets aan.

En stel je voor: niet alleen Marieke van de administratie, maar ook Joop van de kantine, Gerda van de PR en alle andere 48 deelnemers willen op precies hetzelfde moment vertellen waar ze mee bezig zijn. Je hoeft geen psychologie te studeren om te weten wat de uitkomst is: totale chaos.

Dus: heb je iets wat je héél graag met de buitenwereld wil delen, maar heeft het niets te maken met de oorspronkelijke functie van de groepsapp? Deel het dan gewoon niet. Dat bespaart een hoop frustratie bij de andere groepsdeelnemers…

*pling*


Stach Redeker is in het dagelijks leven student, lifehacker en blogger. Geïnspireerd door de lessen Nederlands en door een artikel van Schrijverspunt schrijft hij elke week een column over (super)kleine ergernissen in de samenleving.

Share

#73 Pak je SCHOOLBOEKEN in minder dan TIEN SECONDEN?!

Leestijd: < 1 minuut

De scholen zijn weer begonnen en dat betekent ongetwijfeld dat jij elke avond weer voor je boekenkast staat om je tas voor de dag erna te pakken. Het is heel moeilijk om van een afstand te zien welke boeken je wanneer moet pakken: gekafte boeken zien er immers allemaal hetzelfde uit…

Vandaag vertel ik hoe je met behulp van binaire code jouw schoolboeken kunt ordenen. Voortaan heb jij in minder dan tien seconden je boeken bij elkaar gepakt!

Is dit een moeilijk project? Welnee! De uitvoering kost zo’n vijftien minuten!

Share

IJsland 2019

Leestijd: 2 minuten
Een selfie tijdens een gletserwandeling

Deze zomervakantie maakte ik een reis door het prachtige IJsland. Het was geweldig: vulkanen, thermische velden, gletsjers, watervallen, geisers en nog veel meer…

(c) Stach Redeker

Voor ik in het vliegtuig stapte, gaf ik mezelf een fotografiedoel mee: probeer IJsland te vatten in niet meer, en niet minder dan vijftig foto’s. Meer dan 1300 foto’s (gemiddeld maak ik per compositie zo’n 2-3 foto’s) zijn uiteindelijk teruggebracht naar een mooie selectie. Onderaan deze blogpost vind je het eindresultaat.

(c) Stach Redeker

Ik leid aan keuzestress, omdat ik geen idee heb welke foto ik het allermooist vind. Op dit moment twijfel ik tussen drie foto’s: het berglandschap (tweede foto van deze post), het sulfaatveld (derde foto) en het gletsjerijs (hieronder). Welke is jouw favoriet?

(c) Stach Redeker

Welke foto je ook kiest, IJsland blijft een prachtig land. Al is de vraag voor hoe lang. Klimaatverandering heeft een zichtbare impact op het wonderbaarlijke landschap. Zo werd er één week geleden een monument opgericht voor een verdwenen gletsjer. Ik denk niet dat we de klimaatverandering nog kunnen stoppen. Daar is het al te laat voor, dus grijp je kans en bezoek IJsland!

(c) Stach Redeker

Ik zal afsluiten met een anekdote: het is bijna onmogelijk om papegaaiduikers te fotograferen. De bovenstaande foto is gemaakt met een 300mm telelens. De foto is vervolgens lichtelijk bijgesneden om een fatsoenlijk beeld te krijgen. In totaal deed ik tweehonderd pogingen om de kleine beestjes te fotograferen. Dit was de beste…

Share

Engels verziekt onze taal – column #8

Leestijd: 2 minuten

Je kunt er tegenwoordig niet meer omheen: saven, downloaden, e-mail. Steeds meer Engelse woorden sluipen binnen in de Nederlandse taal en cultuur. Dat is een groot probleem. Als we niet oppassen is het Nederlands binnen één eeuw verdwenen.

De jeugd van tegenwoordig, en daar hoor ik zelf ook bij, kan geen zin meer zonder Engels woorden formuleren. Als je erover nadenkt, is dat eigenlijk belachelijk: niemand praat toch twee talen door elkaar?

Wie is verantwoordelijk voor deze taalverloedering?

De meeste mensen zullen opspringen en meteen roepen: “De Amerikaanse films, games en influencers.”

Ze hebben helemaal gelijk, maar ik denk niet dat je zomaar de schuld van je af kunt schuiven. Ik denk dat het onderwijs misschien wel de grootste reden is dat we massaal Engels en Nederlands combineren.

Bijna alle technische studies in Nederland hebben vandaag de dag de voertaal Engels. Dat is niet om de Nederlandse student te pesten, maar omdat het ‘goed is voor de kwaliteit van het onderwijs‘. Ik kan me niet voorstellen dat het ‘goed’ is om je eigen moedertaal zomaar aan de kant te schuiven. We zijn toch trots op het Nederlands, of niet soms?

Het hoogtepunt van mijn frustratie was bereikt tijdens het Grote Dictee van mijn school. Traditioneel is het Dictee de gelegenheid voor mijn school om de NEDERLANDSE kennis van de leerlingen te testen. Vorig jaar viel dat ‘Nederlands’ vies tegen: er was maar liefst één hele alinea gewijd aan Engelse leenwoorden. De sectie Nederlands helpt gewoon mee aan de taalverloedering!

Kortom: we moeten onze Nederlandse taal beschermen. Share en like daarom dit artikel, subscribe op mijn nieuwsbrief en upload je reactie op dit topic naar de servers van Weblog van Stach!


Stach Redeker is in het dagelijks leven student, lifehacker en blogger. Geïnspireerd door de lessen Nederlands en door een artikel van Schrijverspunt schrijft hij elke week een column over (super)kleine ergernissen in de samenleving.

Share

Fitness niet goed voor mentale gezondheid (deel 2) – column #6

Leestijd: 2 minuten

Vorige week schreef ik een column over ergernissen in de sportschool, maar aan driehonderd woorden heb ik écht niet genoeg om al mijn frustraties te uiten. Daarom vandaag: deel 2.

Na het overleven van de vieze kleedkamer, het verplichte gesprekje en de oorverdovende muziek loop ik naar de loopband. Ik ga erop staan, neem diep adem, en zet mijn handen op de metalen hartslagplaatjes.

Ik trek ze er meteen weer vanaf. Het plakt, het is nat, het is goor.

Zweet.

Mijn voorganger had niet de moeite genomen om het apparaat schoon te maken. Heel fijn. Ik stap van de loopband af. Optie twee: de hometrainer. In mijn sportschool hebben we er twee. Een van de twee is kapot, dus die valt meteen af. De andere is een goede optie voor een vlugge warming-up.

Ik loop naar de andere hometrainer en op dat moment zie ik dat er een handdoek en een bidon bij het apparaat staan uitgestald. De eigenaar is in geen velden of wegen te bekennen.

Dilemma: moet je alles eraf gooien of sla je dat onderdeel over?

Ik kies meestal voor het laatste, om confrontatie met medesporters (a.k.a awkward gesprekken) te voorkomen. Andere sporters hebben daar minder problemen mee: het gebeurt me regelmatig dat na mijn eerste setje (van de drie) een knaap van twee meter en honderd kilo voor me komt staan om te vragen of ik al klaar ben.

Natuurlijk niet lul. Bemoei je lekker met je eigen zaken.

Kortom: de sportschool brengt een hoop obstakels met zich mee, maar zorgt ook voor een boel leesvoer op Weblog van Stach. En het is nog gezond ook 😉


Stach Redeker is in het dagelijks leven student, lifehacker en blogger. Geïnspireerd door de lessen Nederlands en door een artikel van Schrijverspunt schrijft hij elke week een column over (super)kleine ergernissen in de samenleving.

Share

Testweek dag 6

Leestijd: < 1 minuut

Vandaag was de zesde en laatste dag van de testweek.
Op de planning stond twee uur scheikunde.

De test was erg pittig. Het viel op dat er een groot verschil zat tussen de moeilijkheid van de vragen.

Zo leverde de makkelijke vraag: “Geef de evenwichtsvoorwaarde.drie punten op. Hetzelfde puntenaantal kreeg je voor: “Bereken wat de eindtemperatuur van een mengsel (3,00 gram) van xylitol en speeksel is bij een starttemperatuur van 35,5 graden Celsius en een reactieverloop van vijf minuten. Je mag aannemen dat het mengsel een soortelijke warmte van 4 J/g/C heeft en dat de verbrandingsenergie +165 J/g is. Gebruik ook het grafiekje op de vorige pagina. Houd rekening met het massapercentage xylitol en het massapercentage dat daadwerkelijk wordt omgezet via de endotherme reactie.

Juist.

Al met al was het dus een lange en pittige toets. Save the best for last…

En nu?

VAKANTIE!!

Share

Fitness niet goed voor mentale gezondheid – column #5

Leestijd: 2 minuten

De sportschool is een plek waar vele mensen hun spieren kweken, hun conditie perfectioneren en hun shakes achterover slaan. Ruim 21 procent van de Nederlanders gaat wekelijks naar de sportschool. Redenen genoeg om een column te wijden aan ergernissen in de fitnessclub.

Mijn ergernissen beginnen al meteen bij binnenkomst. De muziek knalt regelmatig LOEIHARD door de speakers. Schoolfeesten zijn er niets bij.

Goede muziek? Ho maar.

De eerste de beste afspeellijst met “best sports music” staat op: allemaal bass-boosted nummers die niet meer te herleiden zijn aan het origineel. Wat een cultuurbarbaren!

Vervolgens loop ik naar de kleedkamer. De kans is, ongeveer, dertig procent dat ik een halfnaakte man aantref als ik de deur openruk en in twintig procent van de gevallen heeft er iemand een grote boodschap gedaan. Dat ruik je.

Ik kleed me meestal zo snel mogelijk om. Puur en alleen om vragen van medesporters te voorkomen. Ik heb nog nooit een ander gesprekje gevoerd dan dit:

Ik: “Hoi.” (puur uit beleefdheid)
Andere fitnessgoeroe: “Hé man. Lekker getraind vandaag?”
Ik: “Om eerlijk te zijn, ik moet nog beginnen.” (dus… laat me met rust)
Andere fitnessgoeroe: “Oh… wat ga je vandaag trainen.”
Ik: (heb werkelijk geen flauw idee) “Beetje buik, armen, standaard.”
Andere fitnessgoeroe: “Dat doe je wel vaker hè?”
Ik: “Zeker.” (en nu oprotten alsjeblieft)

Na deze zeer productieve woordenwisseling loop ik naar de kluisjes. Het eerste kluisje dat ik openmaak, zit altijd vol met kleding. Onbegrijpelijk dat mensen niet de moeite nemen om hun kluisje op slot te doen.

Het tweede kluisje stinkt, maar bij het derde kluisje heb ik geluk: die is leeg…

Zoveel ergernissen, en ik ben nog niet eens begonnen aan de warming-up.


Stach Redeker is in het dagelijks leven student, lifehacker en blogger. Geïnspireerd door de lessen Nederlands en door een artikel van Schrijverspunt schrijft hij elke week een column over (super)kleine ergernissen in de samenleving. 

Share

Testweek dag 5

Leestijd: < 1 minuut

Vandaag was de vijfde dag van mijn testweek.
Op de planning stonden Engels en maatschappijleer.

De test Engels was moeilijker dan normaal, maar nog steeds prima te doen. De toets was opgebouwd uit vijf teksten ontleend aan oude havo-eindexamens. Voor het eerst moest ik ook letten op stijlfiguren, ironie en argumentatieve middelen. Dat was wel even een omschakeling, maar ik denk dat het me prima gelukt is.

De test maatschappijleer was, zoals altijd, een letterlijk kopie van de test jezelf. Op de vele grammaticale fouten na, bijvoorbeeld: “a-b-c-tje”. “Fouter” dan dat kun je “abc’tje” echt niet schrijven. Om nog maar te zwijgen van de interpunctie. Die ontbrak. Misschien zal de komma-toets vast…

Maar goed, schetst een letterlijk gekopieerde toets dan een goed beeld van de kennis en kunde van de leerlingen? Ik weet het niet hoor. Wat ik wel weet, is dat de test jezelf het enige was dat ik had geleerd. Binnen vijftig minuten (van de honderd) was ik klaar.

Zo erg is maatschappijleer dus niet 😉

Share

Testweek dag 4

Leestijd: < 1 minuut

Gisteren was de vierde dag van mijn testweek.
Op de planning stonden natuurkunde en handvaardigheid.

Natuurkunde was echt een eitje. De toets bestond, zoals altijd, uit vwo-eindexamenopgaven. Deze keer was ik er goed op voorbereid en ging ik gestaag door de vragen heen. Algemene gaswet ombouwen, modelletje begrijpen, heel veel formules invullen, ik kijk er niet meer van op. Maar… zonder Binas had ik het écht niet gered. Ik heb nog NOOIT zoveel aan dat boek gehad.

(Nieuwe ontdekking: tabel 4 bevat alle (afkortingen van) grootheden en eenheden die worden gebruikt in formules. Dat scheelt heel veel tijd, omdat ik ze nu niet meer af hoef te leiden. Formules uit mijn hoofd leren, deed ik sowieso al nauwelijks, die trek ik ook gewoon uit Binas…)

De test kunstgeschiedenis was ingewikkelder. Heel veel schrijven en heel veel uitleggen staat in een directe verbinding met kramp in je vingers, al zeg ik het zelf. De vragen waren behoorlijk op niveau. Ik vraag me af of ik in alle gevallen het gewenste antwoord heb gegeven. Ik heb wel, uiteraard, mijn best gedaan. (En daar gaat het om, toch?)

Share

Testweek dag 3

Leestijd: < 1 minuut

Vandaag was de derde dag van de testweek.
Op de planning stonden wiskunde B en Nederlands.

Wiskunde B ging erg soepel. Alhoewel het een lange toets was (leerstof: het hele boek), werkte ik gestaag door de vragen heen. Aan het einde van de honderd minuten had ik een indrukwekkend eindresultaat voor me liggen: veertien (!) kantjes vol met berekeningen, grafieken en formules. Ik heb het gevoel dat ik wiskunde B nog nooit zo goed gedaan heb.

De test Nederlands duurde slechts vijftig minuten. De toets was niet heel bijzonder. Alle standaardvragen kwamen erin voor en de enige leestekst ging uiteraard weer over een vaag onderzoek van een onbekende professor.

Share